سعید نفیسی می‏گوید: چیزی که از اسناد آن زمان حتماً به دست می‏آید و با همه هیاهوی جاهلانه‏ که اخیراً کرده‏اند از بدیهیات مسلم تمدن آن زمان است این است که نکاح‏ نزدیکان و محارم و زناشویی در میان اقارب درجه اول حتماً معمول بوده است‏

 (تاریخ اجتماعی ایران، جلد 2، صفحه 35). 
سعید نفیسی آنگاه نصوصی را که در کتب مقدس زردشتیان از قبیل دینکرت‏ آمده است و تصریحاتی که نویسندگان اسلامی از قبیل مسعودی  ابوحیان‏ توحیدی، ابوعلی بن مسکویه کرده‏اند می‏آورد و جریان ازدواج قباد با دختر یا خواهر زاده، و ازدواج بهرام جوبین  با خواهر، و ازدواج مهران گشنسب‏ که بعد مسیحی شد با خواهر خود را یادآور می‏شود.